Rathaidean-iarainn san t-saoghal ùr 7: Astràlia

Bho chionn fhada, thug mi sùil air na lìonraidhean rèile anns na Stàitean Aonaichte (tìr-mòr, Alaska, Hawaiʻi  agus Puerto Rico), Canada agus Sealadh Nuadh sa bhloga seo ann an sreath air an robh Rathaidean-iarainn san t-saoghal ùr.

Choimhead mi air bhidio bho chionn ghoirid mun reifreann ann an 1967 gus a’ bhòt a thoirt do Thùsanaich ann an Astràlia agus tha mi air grunn leabhraichean a leughadh mu shuidheachadh nan Tùsanach agus cuideachd mu Eileanan Caolas Thorres cuideachd bhon uair sin.

Thug sinn orm cuimhneachadh nach tug mi sùil air rathaidean-iarainn Astràlia fhathast agus gun robh làn àm ann sin a chur ceart!

Seo mapa de na loidhichean uile do luchd-siubhail san dùthaich:

Seirbheisean Rèile do luchd-siubhail ann an Astràlia
By Lencer – Own workGMT and SRTM3V2OpenStreetMapPassenger-Rail-Australia-Map.png by User:MagpieShooter, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=41121915

Tha na rathaidean-iarainn ann an Astràlia car coltach ris an fheadhainn ann an Ameireagaidh is Canada – tha tòrr siostaman rèile ionadail is trama ann taobh a-staigh nan cathair-bhailtean ach chan eil an uiread de sheirbheisean ann do luchd-siubhail eadar na cathair-bhailtean leis cho fada air falbh bho chèile ’s a tha iad. Gu ìre mhòr, ’s ann do bhathair seach luchd-siubhail a tha na rathaidean-iarainn fada eadar-chathrach.

’S e dùthaich mhòr mhòr a th’ ann an Astràlia le cathair-bhailtean air a’ chosta ach gun mòran dhaoine a’ fuireach eadarra! Tha Astràlia na dùthaich gu math bailteil cuideachd le 71% den t-sluagh a’ fuireach sna cathair-bhailtean. Tha Sydney agus Melbourne nam mega-chathair-bhailtean le 5 mìllean luchd-còmhnaidh an urra le còrr is 2 mhìllean an urra ann am Brisbane agus Peairt agus 1.6 millean ann an Adelaide. Tha Canberra, prìomh bhaile na dùthcha mun aon mheud ri Dùn Èideann agus tha 145,000 a’ fuireach ann an Darwin, prìomh bhaile na Roinne a Tuath.

Seo clàr den astar eadar na diofar bhailtean – ’s ann bho mhapa rathaid a tha seo ach tha e a’ toirt dhuinn dealbh air cho fada ’s a tha na tursan rèile cuideachd.

Chì sinn gu bheil Melbourne agus Adelaide mun aon astar air falbh bho cheile ri Glaschu is Lunnainn mar eisimpleir, agus tha Adelaide gu Sydney mun aon astar ri Inbhir Theòrsa gu Penzance. Agus mur a robh sin fada gu leòr, tha Brisbane gu Peairt mun aon astar ri Glaschu gu Ankara san Tuirc. Mar sin, tha sinn a’ bruidhinn air astaran mòra.

Chan eil trèanaichean eadar-chathrach uabhasach pailt. Thug mi sùil air Australia by Rail le Colin Taylor agus the Man in Seat 61 agus chan eil ach 2 thrèana san latha eadar Sydney is Melbourne, 2 san latha eadar Sydney agus Brisbane agus trì san latha eadar Sydney is Canberra mar eisimpleir. Agus chan eil ach dà thrèana san t-seachdain eadar Melbourne agus Adelaide – rud a tha doirbh a chreidsinn nuair a smaoineachas tu gu bheil Glaschu is Lunnainn 400 mìle bho chèile agus gu bheil còrr is 40 trèanaichean dìreach eadarra gach latha!

A bharrachd air an astar eadar na prìomh bhailtean – trioblaid a th’ aig na Stàitean Aonaichte agus Canada cuideachd, tha trioblaidean eile aig na seirbheisean rèile ann an Astràlia nach eil aig na dùthchannan sin.

Sa chiad dol a-mach, tha diofar ghèidseachan ann. Cha deach Astràlia aonachadh mar dhùthaich gu 1901 agus roimhe sin, bha diofar cholonaidhean san dùthaich agus bha iad a’ cleachdadh diofar ghèidseachan. Bha cuid de na loidhnichean a’ cleachdadh gèidse choitcheann (standard gauge – 4’8½”) agus cuid a’ cleachdadh gèidse na h-Èireann (5’3”) agus tòrr eile a’ cleachdadh caol-ghèidse (mar as trice 3’6” ann an Astràlia – ‘gèidse nan colonaidhean’). Tha seo fhathast na dhùbhlan an-diugh, ged a tha gèide choitcheann air a bhith a’ fàs mean air mhean.

A bharrachd air seo, tha na stàitean fhathast uabhasach cudromach ann a bhith a’ ruith seirbheisean rèile agus tha dìth co-òrdanachaidh nàiseanta ann – chan eil companaidh nàiseanta ann coltach ri Amtrak (an companaidh nàiseanta do luchd-siubhail sna Stàitean Aonaichte) gus seirbheisean rèile fìor fhada a ruith.

By Roderick Eime from Australia – The Ghan, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=66107221

Tha na seirbheisean air na loidhnichean fada tar-Astràlianach leithid an Indian Pacific agus an Ghan air an ruith le companaidhean prìobhaideach mar trèanaichean luxury do luchd-turais agus chan eil seirbheis àbhaisteach ann dhan phoball. Chan ann mar seo a tha cùisean sna Stàitean Aonaichte far a bheil e meadhananch saor a dhol bho New York gu LA le Amtrak, mar eisimpleir ach nan robh thu ag iarraidh a dhol bho Adelaide gu Perth no bho Adelaide gu Darwin, chosgadh e airgead gun chiall. Tha na prìsean air a’ Ghan bho Adelaide gu Darwin a’ tòiseachadh aig c£2,000 mar eisimpleir agus cosgaidh an Indian Pacific eadar Sydney is Peairt c£1,300 no c£900 eadar Adelaide is Peairt.. Mar sin, chan eil na trèanaichean astar fìor fhada farpaiseach le plèanaichean a thaobh prìs idir.  

Ach, ged nach eil seirbheisean eadar-chathrach math gu leòr aig an ìre seo, tha rathaidean-iarainn glèidhte uabhasach pailt san dùthaich. Agus eu-choltach ris na loidhnichean san RA far a bheil a’ mhòr chuid gu math goirid (eadar 1 is 10 mìle mar as trice), tha tòrr aca gu math fada – tha cuid aca còrr is 20 mìle a dh’fhaid agus ann an sgìrean le fìor dheagh sheallaidhean, tursan a chòrdas ri luchd-turais san fharsaingeachd agus chan ann a-mhàin le trainspotters.

Seo clàr le fiosrachadh mu na rathaidean-iarainn anns gach stàit/roinn ann an Astràlia.

Chan eil fhios agam am bi tìde no airgead gu leòr agam a-chaoidh airson a dhol a dh’Astràlia – ach tha e air an liosta-bhucaid agam co-dhiù!

Alasdair

p.s – seo beagan ceòl Astràlianach dhuibh! Bho Friday 13th – Part V, Pseudo Echo le His Eyes.

Air a phostadh ann an Uncategorized | Air a thagadh , | Sgrìobh beachd

A small planet somewhere in the vicinity of Betelgeuse – turas gu Vectis II #gàidhlig

Às dèidh dhomh Lunnainn a ruigsinn air an trèana-caidil, bha an t-àm ann dèanamh air mo cheann-ùidhe – Eilean Wight. Mar sin, cha b’ e ruith ach leum dhomh a dhol air an tiub gu Stèisean Waterloo.

1972 stock, Charing Cross
Stoc 1972 air Loidhne a’ Bhakerloo, Charing Cross

Leis gun robh an Caledonian Sleeper air a bhith air thoiseach, bha ùine gu leòr ann cofaidh a ghabhail san stèisean agus beagan den leabhar-iùil agam mun eilean a leughadh. An uair sin, bha an t-àm ann an 08:15 gu Portsmouth Harbour a ghlacadh.

Chaidh sinn tro stèisean Surbiton air an t-slighe. Gu tric, tha e air a chleachdadh mar stereotype de shuburbia Lunnainn. Bha an sgrìobhaiche is neach-iomairt Gàidhlig Seumas Mac a’ Ghobhainn (1930-87) a’ fuireach ann. Tha an stèisean cuideachd ainmeil airson a bhith ann an Harry Potter – bha Harry a’ gabhail cofaidh ann nuair a thàinig Dumbledore ga lorg is thuirt Harry ris “is toil leam a bhith a’ dol mun chuairt air trèanaichean”. Balach glic a th’ ann!

Às dèidh dhuinn a dhol a-mach a Lunnainn, chuir e iongnadh orm cho dùthchail is brèagha ’s a tha Surrey – gu math eadar-dhealaichte bho Little Whinging ann an Harry Potter. Agus goirid às dèidh sin, chaidh sinn tro Guildford, prìomh bhaile na siorrachd.

Tha e daonnan a’ toirt orm smaoineachadh air fear de na leabhraichean as fheàrr leam riamh – the Hitchhikers Guide to the Galaxy le Douglas Adams.

“All right” said Ford, “How would you react if I said that I’m not from Guildford after all but from a small planet somewhere in the vicinity of Betelgeuse?”

Ach bha mi a’ dol gu àite tòrr nas neònaiche na Betelgeuse – Eilean Wight!

Air an t-slighe bha mi a’ leughadh leabhar a fhuair mi airson na Nollaig: My Life in Dire Straits, le John Illsley, cluicheadair bass a’ chòmhlain. Mar iomadh duine eile a tha nan rocair, bha Dire Straits mar “gateway drug” eadar ceòl pop is ceòl roc cruaidh/meatailt throm agus mar sin tha deach chuimhne agam air a’ chomhlan, agus gu dearbha fhèin chunnaic mi beò iad ann an 1991 le mo Mham nuair a bha mi 17 bliadhna a dh’aois! Rud a tha inntinneach, nuair a rinn mi googleadh air a’ chonsairt, lorg mi bootleg den t-seata air fad air YouTube!  

John Illsley: Zoran Veselinovic, CC BY-SA 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0, via Wikimedia Commons

Fhuair mi a-mach air an turas gu bheil taigh-òsta an George Hotel ann an Ryde, Eilean Wight le John Illsley. Tha mi air cluinntinn mun àite a chionn ’s gu bheil Railcam air mullach an taigh-òsta ann far an urrainn dhut coimhead air trèanaichean aig stèisean Ryde Esplanade agus air Cidhe Ryde air an eadar-lìon.

Chan fhada gus an d’ ràinig an trèana stèisean Portsmouth Harbour a tha dìreach ri taobh port nan aiseagan gu Eilean Wight agus far am faicear am Mary Rose agus an HMS Warrior is eile.

HMS Warrior, Portsmouth, Hants
Portsmouth Historic Dockyard

Chaidh mi air a’ FastCat, aiseag catamaran. Bha an Solent gu math garbh agus bha cur na mara orm rud beag ach gu fortanach, bha e luath agus bha sinn ann an Ryde, am baile as motha san eilean taobh a-staigh 20 mionaid.

Bidh an t-aiseag a’ tighinn a-steach gu Cidhe Ryde far a bheil stèisean Ryde Pier Head agus chunnaic mi tè de na trèanaichean ùra airson a’ chiad uair.

Tha mi air sgrìobhadh mu na trèanaichean ùra roimhe, ach seo geàrr-chunntas airson duine sam bith nach eil thu eòlach air eachdraidh rathaidean-iarainn Eilean Wight. B’ àbhaist lìonra mòr a bhith san eilean a bha a’ ceangail nam bailtean as cudromaich eile ris an lìonra – Cowes, Newport, Ventnor is eile. Chaidh cuid de na loidhnichean beaga a dhùnadh ro Bheeching, agus mhol Beeching (Tuiteam gun Èirigh air is Leac air a Bheul) gun rachadh a h-uile rathad-iarainn a bha air fhàgail a dhùnadh. Leis cho trang sa bha an loidhne eadar Ryde agus Shanklin do luchd-turais, ge-tà, chaidh a chumail agus a sgeadachadh aig a cheann thall.

Class 483, Sandown (SAN), Isle of Wight
Trèana Clas 483 – na seann trèanaichean art-deco – Sandown

Bha an t-eilean riamh na Mhecca do dhaoine aig a bheil ùidh ann an rathaidean-iarainn. Ro Bheeching, bha na seirbheisean air an ruith le einnseanan smùid beaga snoga mar thoradh air a’ ghèidse-luchdachaidh (loading gauge). Nuair a dh’fhosgail an siostam ùraichte ann an 1967 bha e air a ruith le trèanichean tiub Lunnainneach a rinneadh ann an 1923. Ann an 1989, fhuair Loidhne an Eilean trèanaichean tiub art deco “ùra” bho 1938. Ruith na trèanaichean seo – na 483s – gu meadhan 2021. An uair sin, chaidh trèanaichean ùra a chur nan àite – clas 484 no D-trains. ’S e a th’ annta ach trèanaichean tiùb Lunnainneach bhon District Line a rinneadh ann eadar 1980 is 1983. Ged nach eil iad ùr, tha iad “suas-chuairtiche” no upcycled agus chan eil mòran air fhàgail ach an t-slige aluminium – tha a h-uile rud eile ùr.

Stèisean Ryde Pier Head

Chan e dìreach trèanaichean ùra a bha a dhìth, ge-tà, bha an trac uile feumach air ùrachadh cuideachd. Bhiodh na seann trèanaichean a’ leum suas agus sìos agus bho thaobh gu taobh ach cha bhi seo a’ tachairt tuilleadh leis an trac ùr. Mar sin, tha an loidhne a’ faireachdainn gu tùr eadar-dhealaichte bhon t-seann loidhne sa h-uile dòigh. Bha ìre cleachdaidh na loidhne a’ crìonadh sna beagan bhliadhnaichean mu dheireadh mar thoradh air neo-chunbhalachd nan seann trèanaichean agus thathar an dòchas a-nis gun tig piseach air cùisean leis a’ bhun-structar agus carbadan ùra.

A dh’aindeoin sin, ge-tà, tha teething troubles air a bhith aig na trèanaichean ùra. Chaidh mi bho Ryde Pier Head gu Ryde Esplanade an toiseach agus an uair sin, chaidh mi dhan taigh-òsta agam gus na bagaichean agam a chur a-steach. Tha baile Ryde air a thogail air cnoc is mar sin, ‘s e cuairt gu math cas a bh’ ann!  Nuair a chaidh mi air ais dhan stèisean, chaidh an trèana agam bho Ryde gu Shanklin a chur dheth mar thoradh air trioblaidean teicnigeach. Mar sin, fhuair mi biadh is thill mi an uair a thìde airson an ath thrèana.

Bha deagh latha grianach ann agus bha deagh sheallaidhean ann an toiseach de dhepot Ryde far an robh na trèanaichean uile, an uair sin, chaidh sinn gu Brading, far a bheil Tèarmann Nàdair Brading Marshes aig an RSPB le eòin gu leòr rim faicinn. Agus tha an stèisean ann am Brading a’ coimhead fìor mhath cuideachd. Chaidh lùb seachnaidh a chur ann agus chaidh an dàrna àrd-ùrlar agus an drochaid thairis air an loidhne ath-fhosgladh. Tha seo a’ ciallachadh gun gabh trèanaichean a ruith gach 30 mionaid (seach patran 20 mìon/40 mìon mar a bha ann roimhe).

An uair sin, chaidh sinn tro Shandown, baile turasachd mòr far a bheil tè de na seann trèanaichean fhathast ann agus a’ feitheimh ri falbh gu Rathad-iarainn Llanelli agus Mynedd Mawr airson beatha ùr sa Chuimrigh.

Seann trèana Eilean Wight

Aig deireadh na loidhne ann an Shanklin,  bha grunn daoine a’ togail dealbhan den trèana agus tha e follaiseach gu bheil gu leòr turasachd rèile ann san eilean – tha mi an dòchas gun lean seo fiù ’s an-dè do na trèanaichean ùra fàs àbhaisteach.

Clas 484, Stèisean Lake (LKE)
Trèana ùr a’ tighinn a-steach gu Stèisean Lake

Air an t-slighe air ais, thàinig mi far na trèana gus sùil a thoirt air depot St John’s Road agus choisich mi a-steach gu meadhan baile Ryde gus dealbh no dhà a thogail de na trèanaichean bho dhiofar sheòlaidhean. Às dèidh turas eile suas agus sìos an loidhne bho Ryde, thàinig mi far na trèana ann an Sandown, choisich mi gu Stèisean Lake (far nach eil loch idir!). Bha e fàs dorcha an uair sin agus mar sin, chaidh mi air ais dhan Taigh-òsta air an trèana airson biadh, deochag agus gus barrachd a leughadh mu dheidhinn ceòl roc sna 80an.

Clas 484 faisg air Ryde St Johns
Eadar Ryde Espalade is Ryde St Johns – ri taobh Taigh-tasgaidh Bhusaichean Eilean Wight

Ri leantainn….

Alasdair

484 002 a' dol a-staigh gu Tunail Ryde, Eilean Wight
Trèana ùr – Clas 484, a’ dol a-steach gu tunail Ryde
Air a phostadh ann an Uncategorized | Air a thagadh , , , , , , , , , , | Sgrìobh beachd

Gun chadal air a’ Chaledonian Sleeper – turas gu Vectis I #gàidhlig

Tha mi uamhasach deidheil air na leabhraichean aig JD Kirk mu DCI Jack Logan – leabhraichean eucoir stèidhichte air a’ Ghàidhealtachd.  Anns an leabhar Northwinds (2021), chaidh Bob Hoon, ex-poileas droch-nàdarra agus droch-bheulach air an trèana oidhche eadar Inbhir Nis is Lunnainn:

It was thirteen hours later, and Hoon wished he was dead. The journey had been thoroughly enjoyable for the first forty minutes, gone down somewhat over the next three or four hours, then became an unrelentingly grim test of endurance as the night had worn on.

He’d started out confident that the right decision had been made. The seats were big. Plenty of room to get comfortable in. When he’d discovered they reclined, too, he actually laughed out loud at the bare-faced cheek of the ticket seller who’d tried to talk him into wasting a hundred and fifty quid on a bed he didn’t need.

By the time the train had reached Edinburgh, the seat had lost almost all of its appeal. Before they were ever over the border into England, he was fantasising about amputating his whole arse”.

Northwind: A Robert Hoon Thriller – JD Kirk

Tha mi air a bhith air an trèana oidhche iomadh turas air suidheachan agus feumaidh mi a ràdh gu bheil Hoon ceart gu ìre! Mairidh an turas eadar Glaschu no Dùn Èideann mu sheachd uairean a thìde agus tha an turas bho Inbhir Nis, Obar Dheathain no an Gearastan nas fhaide buileach.

Tha e uamhasach math gu bheil trèanaichean oidhche ann agus gu bheil cothrom ann a bhith a’ suidhe seach a bhith a’ faighinn leabaidh chosgail ach feumaidh mi ràdh nach eil mi buileach cho deidheil air an trèana oidhche ’s a bha.

B’ àbhaist dhan chadalaiche a bhith air a ruith le ScotRail ach tha franchise fa leth airson a’ Chaledonian Sleeper a-nis. Mar phàirt de seo, thathar air trèanaichean ùra spaideil a cheannach agus thathar air ath-bhranndadh a dhèanamh air. Tha e a-nis air a reic mar sheirbheis spaideil àrd-ìre a tha na experience agus tha na prìsean nas àirde san fharsaingeachd. Fhuair mi iomadh bargan nuair a bha an t-seirbheis aig ScotRail – tiocaidean bho £15 gu £30 airson a bhith a’ suidhe agus prìsean airson leabaidh bho £40 gu £70. B’ àbhaist dhan trèana a bhith na bu shaoire na trèana tron latha nan robh thu a’ suidhe agus na bu shaoire na trèana agus taigh-òsta nan robh leabaidh agad.

Glaschu Mheadhain = 410 mìle gu Lunnainn Euston

Tha na prìsean aig an t-seirbheis ùir nas àirde. Mas as trice, tha prìsean airson leabaidh nas àirde a-nis na bhith a’ faighinn trèana tron latha agus taigh-òsta. Agus tha prìsean airson suidheachan san fharsaingeachd nas àirde na bhith a’ faighinn trèana tron latha. Mar as trice, is urrainn dhomh tiocaid advance fhaighinn airson tiocaid trèana latha gu Lunnainn air £35 no mar sin ach cha d’ fhuair mi riamh tiocaid na bu shaoire na £50 air a’ Chaledonian Sleeper ùr agus air an turas seo, chosg e £68. Mar sin chosg na faraidhean eadar Glaschu is Lunnainn agus air ais £136 uile gu lèir.

Ged nach d’ fhuair mi bargan, ge-tà, bha mi airson an trèana oidhche fhaighinn gus am biodh làn latha agam aig an taigh mus faighinn an trèana. Tha an cadalaiche fhathast math airson tìde a shàbhaladh gun teagamh.

Càite an robh mi a’ dol? Dhan eilean ris an canar Vectis san Laidinn no Ynys Wyth sa Chuimrigh. Fhuair mi a-mach bho chionn goirid gu bheil ainm Gaeilge air – Inis Iocht. Dè an t-eilean a tha seo? The Isle of Wight! Tha iad air trèanaichean ùra fhaighinn air the Island Line – an loidhne bho Ryde gu Shanklin a tha na pàirt den lìonra nàiseanta agus bha mi airson am faicinn.

Ciamar a bha an turas? Bha mi airson beagan eadar-theangachadh a dhèanamh air an trèana oidhche is airson rud no dhà a dhèanamh air a’ fòn agam ach cha robh a’ wifi ag obair gu math idir gu mì-fhortanach. Agus goirid mus do dh’fhàg sinn Glaschu, thuirt an luchd-obrach nach robh biadh sam bith air an trèana – gu fòrtanach bha mi air biadh a thoirt leum ach mur a robh, ’s e turas gu math fada acrach a bhiodh ann! Agus na bu mhiosa na sin, cha robh an toileat aig an luchd-suidhe ag obair air an t-slighe air ais dà latha às dèidh sin.

Cha do chaidil mi mòran air an trèana feumaidh mi ràdh – dìreach mu leth-uair a thìde beagan a tuath air Lunnainn ach chan eil mi ro mhath air cadail air an trèana oidhche (ged a bhios mi a’ cadal air an 16:30 eadar Dùn Èideann is Glaschu a h-uile latha!) Ach gu ìre bha sin a chionn ’s gun robh mi cho excited leis an turas agam. Agus bha an trèana 43 mionaid air thoiseach a ruigsinn Lunnainn, rud eile a bha math is mar sin bha mi toilichte gu leòr.

Tha mi air grunn lèirmheasan a leughadh den Chalendonian Sleeper ùr agus tha tòrr aca air aithris gu bheil na prìsean ro àrd agus nach eil an t-seirbheis cho math ’s a thathar a’ cumail a-mach. Tha tòrr eus-aonta air a bhith ann eadar Serco, a ruitheas an t-seirbheis agus an luchd-obrach agus tha grunn stailcean air a bhith ann. Tha ScotRail gu bhith a’ tighinn a-staigh dhan roinn phoblaich sa Mhàrt 2022. Saoil a bheil an t-àm ann an aon rud a dhèanamh leis a’ Chaledonian Sleeper cuideachd gus piseach a thoirt air cùisean – agus gu sònraichte gus na prìsean a dhèanamh nas ruigsinniche a-rithist gus am bi e na sheirbheis do dhaoine àbhaisteach seach na experience do dhaoine beartach?

Ri leantainn…..

Alasdair

Air a phostadh ann an Uncategorized | Air a thagadh , , | Sgrìobh beachd

From mighty Okes….. Iomairtean rèile ann an Kernow agus Devon

Dh’aithris mi bho chionn ghoirid air ath-fhosgladh rathad-iarainn Dartmoor bho Exeter gu Okehampton. Chaidh seo a mhaoineachadh tro phrògram “ath-thionndadh Beeching” aig Riaghaltas na RA.

Ach gu h-eachdraidheil, chùm an loidhne a’ dol dhan iar-thuath gu Porthbud (Bude) anns a’ Chùirn agus gu deas gu Tivertson agus Plymouth ann an Devon.

Seo mapa de chùisean mar a tha iad a-nis:

Agus seo mapa le cùid de na molaidhean leudachaidh.

(Ainmean Còrnais an toiseach sa Chùirn, ainmean Beurla an toiseach ann an Sasainn_

Tha deagh sheansa gun tèid an loidhne gu Tiverton ath-fhosgladh sa mheadhan-ùine. Tha taic na comhairle ris agus tha iad an dùil airgead fhaighinn bho luchd-leasachaidh thaighean ùr air a shon. Cuideachd, chan eil loidhne ro fhada a bhios innte – dìreach 5.5 mìle.

Chosgadh e tòrr a bharrachd an loidhne bho Thiverton gu Okehampton ath-fhosgladh ach dh’fhaodte gum feumar fhosgladh a-rithist latha de na làithean mar thoradh air atharrachadh na gnàth-shìde.

Aig an àm seo, feumaidh trèanaichean eadar Exeter agus Plymouth a dhol air an Dawlish Wall, far a bheil an loidhne air balla an cois na cladaich. Chaidh a sgrìos ann an stoirm ann an 2014 agus thug e mìosan mòra ath thogail. A bharrachd air seo, ’s ann tric a bhios an loidhne dùinte nuair a tha a’ mhuir àrd. San fhad ùine ma tha, tha a h-uile coltas gum bi feum air loidhne Okehampton-Tiverton-Plymouth mar diversion oir tha fios gum bi a’ mhòr-loidhne dùinte nas trice san àm ri teachd.

A bharrachd air na loidhnichean seo ann an Sasainn, tha iomairt ann gus loidhne Okehampton ath-fhosgladh gu seann cheann na loidhne ann am Porthbud/Bude anns a’ Chòrn. ‘S e pròiseact mòr cosgail a bhiodh seo – rathad-iarainn de mu 20 mìle a dh’fhaide. Chosgadh seo na ceudan de mhìltean agus chan eil ach 10,000 duine a’ fuireach ann am Bude fhèin (agus 2,500 air an aon stèisean eile air an loidhne – Holsworthy) is mar sin, ‘s e “iarraidh mòr” a th’ ann mar a chanas iad.

Ach chan eil sin a’ cur dragh air Connect Bude, an iomairt airson ath-fhosgladh. Chan eil a’ Chòrn a Tuath air an lìonra rèile a tuath aig an àm seo agus bhiodh seo air leth feumail airson ceann a tuath na dùthcha san fharsaingeachd. Nam biodh Seanadh Còrnach ann – mar a tha tòrr dhaoine ag iarraidh, tha fios gum biodh seo àrd air an liosta de leasachaidhean bun-structar.

Nollaig Chridheil a h-uile duine!

Alasdair

Air a phostadh ann an Uncategorized | Air a thagadh , , , , , , , , | Sgrìobh beachd

Tha Loidhne Dartmoor air fosgladh – tha iomairt air tòiseachadh gus a leudachadh dhan Chòrn

Dh’fhosgail rathad-iarainn ùr ann an Devon Disathairne sa chaidh.⁠⁠
⁠⁠
Seo “Rathad-iarainn Dartmoor” eadar Exeter agus Okehampton ann am Pàirce Nàiseanta Dartmoor. Loidhne a tha 14 mìle a dh’fhaid.⁠⁠
⁠⁠
Chaidh an loidhne a dhùnadh do luchd-siubhail bho chionn cha mhòr 50 bliadhna ach lean seirbheisean bathair gu na 2010an agus bha rathad-iarainn glèidhichte air pàirt den t-slighe cuideachd bho 1997 air adhart.

Bha a’ chomhairle ionadail agus ùghdarras na Pàirce Nàiseanta fada den bheachd gum bu chòir dhan loidhne ath-fhosgladh air adhbharan àrainneachdail agus eaconomach le cho dona ’s a tha an trafaig anns a’ Phàirce Nàiseanta agus mu dheireadh fhuair iad maoineachadh tro iomairt “Reversing Beeching” aig Riaghaltas na RA.

Chaidh an trac agus am bun-structar air fad ùrachadh agus tha an loidhne a cheart cho spaideil ‘s a bha i nuair a dh’fhosgail i an toiseach bho chionn 150 bliadhna.
⁠⁠
Bidh an stèisean ùr gu math goireasach ma tha thu air ùr thighinn a-mach à Broadmoor no ma tha thu a’ teicheadh bho Chù nam Baskerville! Bidh e feumail cuideachd ma tha thu dìreach a’ dol dhan Phàirc Nàiseanta – ach chan eil sin buileach cho inntinneach….
⁠⁠
Bha an loidhne seo mar phàirt de loidhne na b’ fhaide uair – a’ dol cho fada ri Bude air costa a tuath na Cùirne.

An t-seann loidhne eadar Okehampton agus Bude

Tha iomairt a’ dol air adhart gus an loidhne a thoirt air ais fad na slighe gu Bude leis a’ bhuidhinn Connect Bude. Gur math a thèid leotha.

Alasdair

Air a phostadh ann an Uncategorized | Air a thagadh , , , , , , , | Sgrìobh beachd