An rathad-iarainn mu dheireadh ann an Alba #gaidhlig

Chaidh mi air an rathad-iarainn mu dheireadh ann an Alba aig toiseach an Lùnastail 2017 – Rathad-iarainn Bhaile Chè is Bhaile nan Dubhach no the Keith and Dufftown Railway.

36373945665_9f03587540

Spirit of Banffshire, Stèisean Keith Town

B’ e seo an loidhne mu dheireadh ann am pròiseact a thòisich mi bho chionn beagan is còig bliadhna airson a dhol air gach rathad-iarainn ann an Alba – bho Bhearaig gu Inbhir Theòrsa, bho Obar Dheathain gu Malaig agus gus bloga a sgrìobhadh: Trèanaichean, tramaichean is tràilidhean.

Cha robh mi dìreach airson loidhnichean san lìonra nàiseanta a dhèanamh ach gach loidhne prìobhaideach no glèidhte, agus gach meatro. Bha seo a’ gabhail a-steach gach gèidse cuideachd – bho ghèidse-leathann air Rathad-iarainn a’ Chàrn Ghuirm agus gèidse-choitcheann air an lìonra nàiseanta gu caol-ghèidse mar Rathad-iarainn Leadhills is Wanlockhead agus fiù’s trèanaichean meanbh-ghèidse bmar Rathad-iarainn Eileanan Nis. Thug seo ùine mhòr oir tha tòrr de na loidhnichean glèidhte is loidhnichean beaga fosgailte aig an deireadh sheachdain no às t-samhraidh a-mhàin agus tha cuid aca mar rathad-iarainn Àfard ann an Siorrachd Obar Dheathain gu math doirbh a ruighinn air còmhdhail phoblach,

Thòisich an turas mu dheireadh agam air 4 Lùnastal 2017 aig 06:30 sa mhadainn ann an Cair Ail ann am Fìobh . ‘S e turas taobh a-staigh turais eile a bha gu bhith ann – gu math post-modern – oir bha sinn air saor-làithean aig an àm. Dhùisg mi mo nighean Ciorstaidh, a bha caran shell-shocked mun ghnothach, agus rinn sinn air stad a’ bhus gus an 95 – an Coastliner – gu Cill Rìmhinn a ghlacadh.

6am

Ciorstaidh a’ cur stad air a’ bhus

 

Nam biomaid air an turas seo a dhèanamh ann an 1965, cha bhiodh feum againn air bus idir. B’ urrainn dhuinn a bhith air an trèana a ghlacadh fad na slighe. Taing Beeching! A-mach às na slighean bus uile ann an Alba, ge-tà, feumaidh gu bheil an 95 eadar Inbhir Lìobhann agus Cill Rìmhinn air aon den fheadhainn as àlainne. Tha an rathad an cois a’ chosta airson tòrr den t-slighe agus tha seallaidhean air leth rim faicinn de na bailtean beaga agus den mhuir bhon bhus dà-ùrlair.

Às dèidh dhuinn bus eile fhaighinn ann an Cill Rìmhinn dhan stèisean ann an Leucharas, fhuair sinn an trèana gu tuath. Bha againn ri trèana eile fhaighinn ann an Obar Dheathain agus a chionn ’s nach robh Ciorstaidh air a bhith anns a’ bhaile riamh roimhe bha mi a’ smaoineachadh gum biodh ùidh aice ann – ach bha i cho trang le Diary of a Wimpy Kid is gun robh i gu math coma mun chùis!

36374009365_de0203e87e

Stèiseisan Luacharais (‘Leuchars for St Andrews’) LEU 

‘S e rathad-iarainn ghlèidhte a th’ ann am Baile Chè is Baile nan Dubhach – an loidhne ghlèidhte as fhaide a tuath ann an Alba. Chaidh a dhùnadh do luchd-siubhail anns na 1960an (taing a-rithist Beeching!) agus do bhathar ann an 1991. Chaidh an loidhne fhosgladh as ùr le saor-thoilich ann an 2000 mar loidhne ghlèidhte.

Tha e gu math neo-àbhaisteach am measg nan rathaidean-iarainn prìobhaideach. Gu tric, tha loidhnichean glèidhte pìos air falbh bho stèisean rèile no còmhdhail phoblach sam bith. Agus mar as trice, tha iad gu math goirid, a’ tòiseachadh ann an achadh nach eil faisg air àite sam bith agus a’ tighinn gu crìch ann an achadh eile nach eil faisg air àite sam bith nas motha. Dh’fheumadh tu a bhith craicte, anabarrach dèidheil air trèanaichean no an dà chuid airson a dhol ann.

Chan eil seo idir fìor a thaobh loidhne Bhaile Chè. Tha e ann am meadhan a’ bhaile agus còig mionaid air falbh air chois bho stèisean Bhaile Chè air an lìonra nàiseanta. Tha i 11 mìle a dh’fhaide – nas fhaide na loidhne glèidhte sam bith eile ann an Alba agus eu-coltach ri iomadh loidhne ghlèidhte, tha coltas glan, sgiobalta air an àite le trèanaichean agus toglaichean ann an deagh staid agus gun tòrr mòr seann uidheamachd is carbadan a tha tuiteam às a’ chèile air am fàgail air feadh an àite mar a chithear ro thric ann an saoghal nan rathad-iarainn.

‘S e Loidhne an Uisge-beatha a far ainm agus tha e follaiseach carson. Bhiodh i uair a’ giùlan uisge-beatha gu deas agus tha iomadh taigh-staile ri fhaicinn ri taobh na loidhne, bho Shrath Ìle  ann am Baile Chè gu Gleann Fidhich ann am Baile nan Dubhach le tòrr eile eadarra. Tha fàileadh an uisge-beatha gu math làidir faisg air na taighean-staile.

strathisla

Taigh-staile Shrath Ìle, Baile Chè

Canaidh cuid nach robh Gàidhlig riamh ga bruidhinn ann an ear-thuath na h-Alba ann an sgìrean mar Bhanbh. Tha fhios againn uile a tha a’ leughadh seo nach eil sin idir fìor ach chuir e iongnadh orm dìreach cho fìor Ghàidhealach sa tha na h-ainmean air an loidhne: eadar Baile Chè agus Baile nan Dubhach, tha stèiseanan Auchindachy, Towiemore agus Drummuir.

Tha an loidhne a’ ruith tro achaidhean uaine àlainn agus tha tòrr ri fhaicinn, bho dhachaigh do sheann àsalan, tuathanasan, taighean-stàile agus pàirce le loch air a bheil an t-ainm mac-meanmnach Loch Park!

Stad an trèana letheach slighe gus am b’ urrainn dhan dràibhear tighinn a-mach le deamhas na làimh gus preas a bhearradh gus nach biodh e a’ bualadh air trèanaichean tuilleadh. Bhiodh e feumail nan dèanadh dràibhearan ScotRail sin air loidhne na Gàidhealtachd a Tuath gu Inbhir Ùige is Inbhir Theòrsa cuideachd uaireigin.

Aig ceann na loidhne, fhuair sinn a-mach gun robh stèisean Baile nan Dubhach mìle no dhà air falbh bhon bhaile fhèin is mar sin, fhuair sinn srùbag ann an cafè snog ann an seann choidsichean far an do chuir cat an stèisein – piseag leth-shùileach trì casach – fàilte bhlàth oirnn.

Youcandrive

Aig deireadh an turais, bha mi a’ faireachdainn caran duilich gun robh mo phròiseact deiseil. An uair sin, ge-tà, nochd shunter beag gorm aig an àrd-ùrlar le soidhne ‘Dràibh mi air £10′ air. Cha b’ e ruith ach leum dhuinn an t-einnsein beag snog a dhràibheadh agus ’s e deagh chrìoch a bh’ ann dhan turas mhòr agam.

Dè a-nis? Gach meatro/trama ann an Alba is Sasainn? Gach rathad-iarainn ann an Èirinn? Gach rathad-iarainn sa Chuimrigh! Beachd sam bith agaibh?

Alasdair

Air m’ ipad: The Toy Dolls live (punc sgoinneil le faclan gu math leanabail ach le giotàr fìor mhath! 8/10)

An leabhar agam: Small island by little train, a narrow-gauge adventure le Chris Arnot – leabhar sgoinneil eile bho Leabharlannan Ghlaschu!

Faclair:

Cair Ail – Crail, Luacharas – Leuchars, Inbhir Lìobhann – Leven, Àfard – Alford

Gèidse – gauge. Gèidse choitcheann – standard gauge, gèidse leathann – broad gauge, caol-ghèidse – narrow gauge, meabh-ghèidse – miniature gauge.

 

Air a phostadh ann an Railways, rathaidean-iarainn, Rathaidean-iarainn glèidhte, Uncategorized | Air a thagadh , , , , , , , | 2 beachd(an)

Eil botal plastaig aig duine sam bith? Turas neo-àbhaisteach air loidhne Canàl Phàislig #gàidhlig

Thòisich an turas agam dhan oifis mar as àbhaist an-dè. Chaidh mi gu stèisean an Dùin Bhric gus trèana 06:48 gu Glaschu Mheadhain a ghlacadh.

Thàinig an trèana agus bha sinn air an t-slighe gu Glaschu agus bha a h-uile rud a’ dol mar as còir, gus an do stad sinn faisg air ceann-rèile Shields. Às dèidh beagan mhìonaidean, thuirt an draibhear air an intercom gun robh na uèirichean dealain sìos agus gum biodh sinn ann airson grèis mhòir.

Gu fòrtanach, tha superpower agam – is urrainn dhomh cadail ann an àite sam bith aig àm sam bith. Mar a chanas Jack Reacher – “sleep when you can, eat when you can”.

Bha sinn ann cha mhòr dà uair a thìde agus bha deagh chadal agam. Chaidh mo dhùsgadh aon turas nuair a chaidh neach nan tiocaidean tron trèana a’ faighneachd “a bheil botal plastaig falamh aig duine sam bith?” Feumaidh gun robh cuideigin feumach air dileag!

Mu dheireadh, thàinig trèana eile air an loidhne ri ar taobh agus chaidh ar ’dì-threanachadh’ – chuir iad àradh sìos bhon trèana againn, choisich sinn ri taobh an trac agus bha àradh eile ann dhan trèana eile. Abair adventure!

Cha do ràinig mi an oifis gu 11m ach abair spòrs a bh’ agam!

Alasdair

Air a phostadh ann an Gàidhlig, treanaichean | Air a thagadh , , | Sgrìobh beachd

Dè an sgioba a tha thu a’ leantainn? Turas gu Taigh-tasgaidh nam Busaichean-tràilidh 3 #gàidhlig

Bha deagh latha agam aig Taigh-tasgaidh nam Busaichean-tràilidh air 27 Cèitean 2017, 50 bliadhna bho chaidh siostam nam busaichean-tràilidh ann an Glaschu a dhùnadh.

Bha cothrom agam a dhol air bus-tràilidh às a’ bhaile agus gus grunn bhusaichean-tràilidh eile fhaicinn. Nam measg, bha bus-tràilidh à Caerdydd/Cardiff. Bha siostam aca eadar 1942 agus gu 1970 – a’ bhliadhna a rugadh agus a’ bhliadhna a chaochail Jimi Hendrix mar a thachras e!

Bus-tràilidh Chaerdydd

Agus a bharrachd air na busaichean-tràilidh à Alba agus a’ Chuimrigh agus an cruinneachadh mòr de bhusaichean-tràilidh à Sasainn, bha eisimpleiran ann à Sealan Nuadh, à Canada agus às a’ Ghearmailt. Seo na tràilidhean à Wellington, Sealan Nuadh agus Edmonton, Canada.

Nis, ged a chunnaic mi carbadan à iomadh cathair-bhaile, sheall an latha dhomh nach eil cathair baile sam bith coltach ri Glaschu.

Tha mi gu math deidheil air Glaschu ach tha aon rud a tha a’ daonnan a’ cur orm mu dheidhinn. ‘S e sin gum bi daoine daonnan a’ faighneachd dè an sgioba-ball coise sa tha mi a’ leantainn nuair a gheibh iad a-mach gur e fear à Glaschu (uill, fear a Siorrachd Lannraig a Tuath!) a th’ annam.

Dh’fhaighnich fear snog à Hull aig an taigh-tasgaidh “Glaschu? Rangers no Celtic ma-tha?”. Thuirt mi nach robh mi a’ leantainn sgioba ball-coise sam bith agus nach robh ùidh agam ann an spòrs agus bha e toilichte gu leòr leis an fhreagairt sin. Bha deagh chòmhradh againn mu rudan eile.

34912135706_6ecf41d9ff

Air an t-slighe dhachaigh, ge-tà, bha còmhradh eile agam nach robh buileach cho dòigheil air an aon cuspair. Air an trèana dhachaigh, thàinig trìur air bòrd aig a’ Chaisteal Nuadh – athair is mathair a bha lethcheud sa rudeigin agus am mac a bha fichead sa rudeigin. Bha iad à Dùn Èideann agus smùid a’ chofaidh orra uile.

`”Haidh! Is sinne X is Y is Z agus tha sinn à Dùn Èideann. Cò thu is cò às a tha thu?”

” Alasdair. Tha mi à Glaschu”.

“Dè an sgioba a tha thu a’ leantainn ma-thà?”

“Chan eil mi a’ leantainn sgioba sam bith. Chan eil ùidh agam ann am ball-coise”.

“Nan robh thu a’ leantainn ball-coise, dè an sgioba a leanadh tu, ma-tha?”

“Hmm. Tha mi à Siorrachd Lannraig a Tuath is mar sin, is dòcha Clyde no An t-Àrd Ruigh no Albion Rovers no rudeigin mar sin”.

“No! Cha robh sinn a’ ciallachadh sin. Rangers no Celtic?”

“Uill, nam bithinn a’ leantainn ball-coise, rud nach bithinn, cha bhithinn a’ leantainn Rangers no Celtic”.

“But football aside, dè an sgioba a bhiodh tu a’ leantainn?”

“Football aside? Nach e sgiobannan ball-coise a th’ annta?”

“‘S e – ach an e Pròstanach no Caitligeach a th’ annad”.

“Atheist”

“Ach an deach do thogail mar phròstanach no mar chaitligeach?”

“Mar phròstanach”

“OK – a bheil thu a’ leantainn Rangers ma-thà?”

“Chan eil. Cha toil leam Rangers”

“A bheil thu a’ leantainn Celtic ma-thà”.

“Chan eil.”

“OK – cha toil leat Rangers no Celtic ach feumaidh nach eil an aon ìre de ghràin agad air an dà sgioba”.

“Chan eil. Cha toil leam Celtic idir ach tha gràin a’ bhàis agam air Rangers”.

“Ah! Bha fios againn gur e neach-leantainn Celtic a bh’ annad! Hail hail!”

<Osna>

“So an e luchd-leantainn mòra Celtic  a th’ annaibh-se, ma-thà”.

“O, chan e idir. ‘S e luchd-leantainn Hibs a th’ annainn ach ’s e an aon rud a th’ ann, nach e?”

<A’ bualadh mo chinn air a’ bhòrd>

Mas urrainn dhut a h-uile càil a tha ceàrr ann an Alba a chur ann an aon chòmhradh – sin agad an còmhradh!

Thosich iad air òrain ball-coise a sheinn an uair sin agus chuir mi an ipad air gu h-àrd gus èisteachd ri Jimi Hendrix, (1942-1970) agus gus smaoineachadh air busaichean-tràilidh Caerdyyd (1942-1970) agus gu dearbh air rud sam bith eile nach robh co-cheangailte ri Rangers is Celtic!

Carson a tha duine sam bith feumach air ball-coise co-dhiù nuair a tha ceòl roc, trèanaichean, tramaichean is tràilidhean ann??

Alasdair

Air a phostadh ann an busaichean-tràilidh, Uncategorized | Air a thagadh , , , , , | 1 bheachd

They’re Nuking Scunthorpe – thank God! #gàidhlig

Nuair a ràinig mi Taigh-tasgaidh nam Busaichean-tràilidh Disathairne, chaidh mi dhan chafé aca airson srùbag agus cò a chunnaic mi ach Eachann nan Cath!

Seadh! Eachann nan Cath. Bha postair ann airson Camp Coffee le saighdear Gàidhealach air agus thathar ag ràdh gun robh an saighdear air na postairean is canaistearan cofaidh stèidhichte air.

Agus bha barrachd eachdraidh na h-Alba ri tighinn. Às dèidh tiops agus teatha, bha an t-àm ann a dhol air a’ bhus-tràilidh à Glaschu. Bha mi air a bhith a a’ feitheimh ri seo fad mo bheatha agus abair gun do chòrd e rium a dhol air tràilidh às mo bhaile fhèin mu dheireadh thall. Bha e cho sàmhach is cho luath is cho ùr-nodha na choltas is gu bheil e doirbh a chreidsinn gun do chuir Corparaid Ghlaschu às dhaibh agus gun do chuir iad busaichean diesel salach, slaodach seann fhasanta nan àite.

 

Srùbag, tiops is busaichesn-tràilidh! Dè cho cool sa tha sin! #gaidhlig #sandtoft

A post shared by Alasdair MacCaluim 🚃 🚎 (@alasdairmaccaluim) on

 

Bha mi air tòrr ionnsachadh mun bhaile air an t-slighe gu deas. Leugh mi leabhar air an trèana mu dheidhinn busaichean-tràilidh ann an Glaschu agus bha e air leth inntinneach. Bha an caipsean aig cha mhòr a h-uile dealbh ag ràdh “chan eil na toglaichean seo rim faicinn tuilleadh, chaidh an leagail gus an M8 a thogail” no rudeigin mar sin. ‘S e glè bheag de na h-àiteachan anns an leabhar a bha fhathast ann agus bha e a’ sealltainn gu sònraichte cho beag lèirsinneach sa bha na h-ùghdarrasan ann an Glaschu anns na 60an is 70an. Reub na daoine sin an cridhe a-mach às a’ bhaile le rathaidean-mòra agus tha am baile fhathast a’ fulang gu dona. Tha mi dìreach an dòchas gum bi comhairlichean ùra Comhairle Baile Ghlaschu agus ballrachd ùr an SPT nas ciallaiche.

 

A' tionndadh! Bus-tràilidh Ghlaschu aig Taigh-tasgaidh #sandtoft #gaidhlig

A post shared by Alasdair MacCaluim 🚃 🚎 (@alasdairmaccaluim) on

Bha an aon seòrsa beachd aig tòrr de na saor-thoilich is luchd-tadhail a bha ann air an latha. Bha iad a’ gearan mu droch stàite na còmhdhail poblaich san RA (ach a-mhàin ann an Lunnainn) agus a’ moladh ais-èiridh nam busaichean-tràilidh agus nan tramaichean. ‘S mi a bha ag aontachadh riutha. Bha a h-uile duine ris an do choinnich mi fìor laghach.

Agus am  measg nan daoine a bha an làthair, bha buidheann de dhaoine ann air robh aodach nan 60an gus colas nas authentic a chur air a’ ghnothach!

Nuair a bha mi a’ bruidhinn riutha, nochd sgòth annasach faisg air an àite air an robh coltas “sgòth balgain-buachair”! Thuirt fear aca “They’re nuking Scunthorpe – THANK GOD!”

Bha cothrom agam coinneachadh ri VIP a bha an làthair, Brian Deans, a sgrìobh a’ chiad leabhar mu bhusaichean-tràilidh ann an Glaschu. Cheannaich mi an leabhar aig tòiseach nan 80an nuair a bha mi nam bhalach bheag agus b’ e an leabhar sin a thog m’ ùidh ann am busaichean-tràilidh an toiseach. ‘S e duine uamhasach fhèin laghach a th’ ann agus ’s e urram a bh’ ann coinneachadh ris. Tha e ag obair air leabhar mòr ùr mu na tràilidhean ann an Glaschu agus tha mi a’ dèanamh fiughar ris.

51wJ5KirL1L._SY343_BO1,204,203,200_

‘S e latha àlainn fhèin a bh’ ann, blàth agus grianach ach bha rudeigin a’ faireachdainn ceàrr. An uair sin, bha stoirm ann le fìor droch uisge, tàirneanaich is dealanaich agus thuig mi na bha air a bhith ceàrr – bha e ro ghrinanach! Bha am bus-tràilidh à Glaschu a’ coimhead tòrr na b’fheàrr anns an uisge agus fhuair mi dealbh no dhà den tràilidh san àrainneachd fhliuch nàdarra aca.

Bus-tràilidh Ghlaschu

A post shared by Alasdair MacCaluim 🚃 🚎 (@alasdairmaccaluim) on

Ri leantainn….

Alasdair

Air a phostadh ann an busaichean-tràilidh, Gàidhlig | Air a thagadh , , , , , , , , | Sgrìobh beachd

Beyond the Realms of Death – Turas gu Taigh-tasgaidh nam Busaichean-tràilidh #gàidhlig

Thòisich an turas agam gu Taigh-tasgaidh nam Busaichean-tràilidh tràth madainn Disathairne.

Dh’èirich mi aig 4.50m, fhuair mi tagsaidh gu Stèisean Sràid na Banrighinn airson trèana 06:00 gu Dùn Èideann agus ghlac mi trèana 07:00 gu Doncaster ann an Waverley.

Fad na slighe, bha mi ag èisteachd ri ceòl roc bho nan 1960an oir bha latha nan 60an gu bhith aig Taigh-tasgaidh nam busaichean-tràilidh, a’ comharrachadh dùnadh siostam busaichean-tràilidh Ghlaschu ann an 1967. Dh’iarr iad air luchd-tadhal aodach bho na 60an a chur orra agus mar sin, chuir mi lèine-t the Who orm.

34800861751_6cde2b4349_z

Ràinig mi Doncaster  aig 10.00 às dèidh dhomh èisteachd ri tòrr Hendrix, Blue Cheer, Iron Butterfly agus Mountain.

Bha e gu math iomchaidh gun robh mi ag èisteachd ris The End leis na Doors nuair a ràinig mi stèisean nam busaichean ann an Doncaster. Bha e coltach ri deireadh an t-saoghail. Tha e coltach ri ifrinn fhèin – dorcha, fuar (ged is e latha air leth fhèin blàth is grianach a bh’ ann a-muigh), fon talamh agus gu math coltach ris a’ Chumbernauld Centre air ais sna 80an. Is math gun robh riffs meur-chlàr Ray Manzarek ann gus mo dhìon!

DA0u2pKXgAAvN1X (1)

Doncaster Exchange – “Ooh, baby, do you know what that’s worth?
Ooh, ifrinn is a place on earth” 

Ghlac mi am bus gu baile Epworth dachaidh na h-Eaglaise Meathodaich far an robh seann bhus bhon taigh-tasgaidh a’ feitheimh ruinn. Bha fear air a’ bhus bhon taigh-tasgaidh a bha na threòraiche, ag innse dhuinn mun sgìre. Thòisich e ceart gu leòr le fios mu cò na celebs a bha air fuireach san àite (cricketer and reactionary Ian Botham agus  a’ bhana-chleasaiche Sheridan Smith a rèir coltais) agus mu eachdraidh a’ bhaile. An uair sin, ge-tà, dh’fhàs cùisean caran neònach.

“‘S ann as a bhaile seo a bha na bràthairean Wesley a stèidhich Meathodachd (Methodism). Tha grunn eaglaisean sa bhaile seo mar a tha sa h-uile h-àite eile. Meathodaich, Baistich, Clèirich, An t-Eaglais Chaingiseach (Penticostilist) is eile. Ach ged a tha eadar-dhealachaidhean ann, chan e creideamhan eadar-dhealaichte a th’ annta ach seòrsaichean Crìosdaidheachd agus tha iad uile a’ creidsinn an rud as cudromaiche – an rud a chreideas gach Crìosdaidh – gun tèid do shàbhaladh tro chreideas ann an Crìosd a-mhàin”.

Cha mhòr nach tuirt mi “chan eil sin fìor – tha Caitligich den bheachd gu bheil e cudromach a bhith a’ dèanamh deagh obraichean” (good works) cuideachd. Ach bha mi a’ smaoineachadh gum biodh e caran gòrach nan robh atheist mar mi fhèin a’ feuchainn ri Crìostaidh a chur ceart a thaobh diadhaireachd!

Lean an searmon rud beag na bh’fhaide, agus ged nach deach m’iompachadh, bha e gu math inntinneach:

“Tha e cudromach gum bi creideas againn uile ann an Iosa Crìosd agus tha fear a tha ag obair aig an taigh-tasgaidh aig a bheil deagh fhios air a seo. Cha robh Iosa na chridhe ach an uair sin, chaidh a dhroch leòn ann an tubaist càr, chaidh a thoirt dhan ospadal far an do dhearbh an dotair gun robh e marbh agus sgrìobh an dotair teisteanas bàis air a shon. Goirid às dèidh sin, dhùisg an duine seo sa mharbhlann às dèidh dhan teaghlach aige cluinntinn gun robh e marbh. Bhon uair sin, tha e air creidsinn san Tighearna”.

Abair sgeulachd!

B ‘e sin an dàrna turas a bha mi air smaoineachadh air bàs air an latha sin. Chaidh sinn seachad air cladh ann an Doncaster agus bha bùth-obrach ann a bha a’ dèanamh clachan-uaighe. Bha soidhne mòr sona air uinneag na bùtha le rudeigin mar “Amazing reductions” sgrìobhte air. Dè? “Athair, saoil am bàsaicheadh tu aig deireadh na seachdain – tha sàr bhàrganan ann aig bùth nan clachan-uaighe?”

Gu h-annasach, bha mi ag èisteachd ri Beyond the Realms of Death le Judas Priest aig an àm…..

Ri leantainn….

Alasdair

Air a phostadh ann an busaichean-tràilidh, Sasainn | Air a thagadh , , , | Sgrìobh beachd